Koran en Soennah vóór de mening van geleerden
Wanneer er een bewijs is aangehaald over een bepaalde kwestie, dan is het verplicht dat men het bewijs aanhoudt dat aangehaald is vanuit de Koran en de Soennah van de Profeet (vrede zij met hem). Zelfs als deze in strijd is met een uitspraak van een grote geleerde of zelfs van een aantal metgezellen. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):
“Als jullie over iets van mening verschillen, keer dan terug naar Allah en de Boodschapper.”
(Soerat an-Nisaa’: 59)
De gematigdheid van Ahl us-Soennah
Al-Imaan (geloof) bij Ahl us-Soennah wal-Djamaacah omvat het geloven met het hart, bevestigen met de tong en het verrichten van daden met de ledematen. Deze drie zaken vallen bij Ahl us-Soennah wal Djamaacah dus onder wat gespecificeerd en gekenmerkt wordt als Imaan. Allah, de Verhevene, zegt (interpretatie van de betekenis):
“Voorwaar, de gelovigen zijn slechts degenen wiens harten sidderen wanneer Allah genoemd wordt en wanneer Zijn Verzen aan hen worden voorgedragen; hun geloof neemt dan toe en op hun Heer hebben zij hun vertrouwen gesteld. Zij die het gebed onderhouden en die bijdragen geven van de voorzieningen die Wij hun hebben geschonken. Zij zijn degenen die de ware gelovigen zijn, voor hen zijn er rangen bij hun Heer en vergeving en een edele Voorziening.”
(Soerat al-Anfaal: 2-4)
Liefde voor het wereldse leven, oorzaak van elke zonde?
“Liefde hebben voor het wereldse leven is de oorzaak van elke zonde”.
Deze uitspraak is niet toegekend aan de Profeet (vrede zij met hem), maar is een uitspraak die bekend is van de metgezel Djoendhoeb ibnoe cAbdillaah al-Badjalie. Deze uitspraak wordt tevens toegeschreven aan Profeet cIesa, de zoon van Maryam. Degenen echter die doordraaien in deze uitspraak zijn de filosofen en degenen die in hun voetsporen zijn getreden, zoals de Soefiyyah (de Soefi's). Dit is echter niet de plaats om hier over uit te wijden.
